بیره وری له کوردستان

شعر پیره هه لو
 پآییزه‌ دارو ده‌ون بێ به‌رگه‌........................دڵ په‌شوکاوێ خه‌یالێ مه‌رگه‌
 هه ر گه‌ڵایێک که‌ له‌ دارێک ده‌وه‌رێ........نووسراوه‌یه‌که‌ به ناخۆش خه‌به‌رێ
 تاو هه‌ناوێ نیه وا مات و په‌شێو................له شی زاماری ده‌کێشێته‌ نه‌شێو
 رۆژپه‌ره‌ سارده کزه ی بای زێڕیان...........کاته بۆ ژینی له‌ ده‌س چوو وه‌ گڕیان
 دڵێ پڕ بوو له په ژاره و له دڵو..................ژینی خۆی هاته وه بیر پیره هه ڵو
 به قسه خۆشه مه تڕسی مردن..............تاڵه‌ ئه و هه ستی به مردن کردن
 کاتی کۆچ کردنه وه‌ختی سه فه ره........داخه‌که‌م سه‌ختی نه‌مانم له‌ به‌ره‌
 هه ر بینا هات ئه جه ل و من مردم............با له شێویێک په ر و باڵێ بردم
 تو بلێ پاشی نه مان ژێنێک بێ؟.............بۆ له شی سارده‌وه‌ بۆ تێنێک بێ؟
 تو بلێ ئه‌و خه وه هه ستانی بێ؟............یا نه ئه‌و قافله وه ستانی بێ؟
 مه‌رگه دی و دوا به هه مووشت دێنێ ... هه موو ئاواتی له دل ده ستێنێ
 پاشه روکه‌یه‌کی بکه‌م له‌و باخه.............تاکوو باڵ و په‌ری من پر داخه
 هه‌ر برۆم نابه‌له‌د و بێ سه رو شۆێن .......دیار نیه خێڵی هه ڵۆیان له چوێن
 شاره‌زای رێگه‌ی مردن کێه؟....................چیه ئه‌و مه‌نزله کوێنی چیه؟
 نامه رێبوارێ که‌لی هات و نه‌هات...... چاره‌که‌م به شکوو ئاوا هات و نه هات
 خۆی به‌خۆی گۆت که‌ده‌چم بۆلای قه‌ڵ.که‌ی خودای پیروبه بیری گه‌لی مه‌ڵ
 هه‌ڵفڕی راوکه‌ری زاڵێ که‌ژ و کێو.........له چیای به‌رزه‌وه‌ رووی کرده نه‌شێو
 که‌وته‌ ئه‌و ده‌شته له تڕسا ته‌ق و ره‌و...ده‌ر په‌ڕی کورکور و کڕمایه وه‌ک که‌و
 هاته لای قه‌ڵ به کزی و بێ وازی...........قه‌ڵ گوتی مامه هه ڵۆ ناسازی؟
 گۆتی قالاوه‌ ره‌شه‌ی په‌ز کوڕم...............پیڕم و پێه له لێوی گوڕم
 باخی ژێنم به خه زان ژاکاوه...................کاتی مه رگه و عه جه لیش ناکاوه
 پێم بڵێ چۆنه‌ که تۆ هه ر لاوی...............زۆر به سال پیری به لام چا ماوی
 هێزی ئه ژنۆم نیه باڵ بی هێزه...............هه موو گیان داری ژیان پارێزه
 قه‌ڵ گوتی باشه که گوی را دێری............په ندی من پاکێ به دڵ به‌س پێری
 ئه‌و ده‌مه‌ی بابی به‌هه‌شتی من مرد..دوور له تۆ ده‌رد و به ڵای ئێوه‌ی برد
 په ی گۆتم رووله ئه‌وه‌ی زار و نه زار..هه‌یه‌تی ده‌رد و نه خۆشی به هه زار
 دێق و زه‌ردویی و ئاهو و وه‌رهه‌م.........به گژه‌ی بای به قه‌وت دێن به‌ر هه‌م
 گۆشتی که‌و چه‌نده که تام داره به ناو.هه نگ و هاڵاوی ده هه‌نوێته هه ناو
 تاوسی پیر و خه یاڵ سه‌ر ده‌که‌وێ.....که له گور که‌وتی وه‌ها ده‌ر ده‌که‌وێ
 پین و پالی که له پالێ دی یه................مه‌نزڵی نوکه‌ری خۆتی لێ یه
 که‌ره‌ تۆپێ و که‌لاکی گۆیلک............هه ڵمی دڵ رۆنکه‌ره‌وه‌ی سه گۆیلک
 پێکه‌وه‌ چینه بکه‌ین له‌و په ینه............بۆی سنێر مه‌رحه‌می بیر و زینه
 وڵ به‌وه‌ چه‌نده‌ به مه‌عنا قووله............مه ثه ل و گفتی قه دیما قووله
 بیکه سه‌ر مه‌شقی ژیان ئه‌و ئێشه.هه‌ر له سه‌ر دارێ نه‌وێ هه‌ڵ نێشه
 هاته‌وه‌ بیری هه ڵۆ رابردووی..............پاکی بۆ ژانه‌وه یادی مردووی
 گۆڵ کرا رایه‌خ و پایه ندازم...................چه‌نده ئاژوا له شی کێو ئاوازم
 چه‌نده رووانه مه‌ زه‌وی له‌و بانه....کێو و ده‌شت له‌و سه‌ره‌وه‌ چه‌ن جووانه
 چه‌ن چکۆله‌ن په‌له‌وه‌ر له‌و به‌رزه ...ئاخ که چه‌ن خۆیری گره ئه‌م ئه‌رزه
 چه‌نده‌ راوێکه‌و که‌و بارم کرد...............دژمنی تاقه نێشم قاڕم کرد
 کۆلکه زێرێنه وه‌کوو تاقی زه‌فه‌ر.....ئاسمان بۆ منی به‌ست کاتی سه فه‌ر
 هه‌و ته‌وانان بوو مدالێ شه‌ڕی من....چه‌نده شۆڕاوه به خۆین شاپه‌ری من
 ئه‌ستا بۆ وا ره‌به‌ن و داماوم؟.................من هه ڵۆ، چاو له ده‌می قاڵاوم؟
 ساکه و کاره وه ها ساکاره.....................مه‌رگه مێوانی گه دا و خۆین کاره
 هه‌وڕی ئاسمان بی خه‌لاتم باشه.........با له‌شم خاکه پکێشن باشه
 گۆتی وا شینی دڕێژ پێش که‌شی خۆت...گۆشتی منداره‌وه بوو هه‌ر به‌شی خۆت
"ژینی کۆرت و به هه‌ڵۆیی مردن.............نه‌ک په‌نا بۆ قه‌ڵی روو ره‌ش بردن
 لای هه‌ڵۆی به‌رزه‌ فڕی به‌رزه مژی.....چۆن بژی شه‌رته نه وه‌ک چه‌نده بژی"